Największym problemem, z jakim się spotkałam, była jakość spania. Większość rozkładanych kanap ma cienki, składany materac, który po nocy zostawia siniaki na biodrach. Rozwiązaniem okazał się stelaz listwowy. Gdy pierwszy raz położyłam się na sofie z takim stelażem, poczułam różnicę od razu. Listwy giętkie, ułożone co kilka centymetrów, równomiernie rozkładają ciężar i nie ma uczucia zapadania się w przepaść. Do tego materac piankowy o grubości 16 cm. To nie jest cienka gąbka, tylko porządna warstwa pianki wysokoelastycznej, która pamięta kształt ciała, ale nie zostaje w nim na stałe.Na koniec mała rada praktyczna. Zanim kupisz, usiądź na sofie w sklepie na co najmniej pięć minut. Potem poproś sprzedawcę, żeby pokazał rozkładanie. Zwróć uwagę, czy materac piankowy ma zdejmowany pokrowiec. U mnie pokrowiec można prać w pralce w 30 stopniach, co jest zbawienne po wylaniu kawy. I sprawdź wysokość nóżek. Jeśli masz robota sprzątającego, nóżki muszą być na tyle wysokie, żeby pod nie wjechał. Bez tego kurz zbiera się pod meblem i trudno go wyciągnąć. Taki mebel to inwestycja na lata, więc lepiej poświęcić godzinę w salonie meblowym niż później żałować.
Znasz to uczucie, kiedy wchodzisz do salonu, a tam stoi mebel, który ma być i łóżkiem, i kanapą, a tak naprawdę nie jest ani jednym, ani drugim? Sama przez to przechodziłam, zanim zrozumiałam, że wersalka to nie jest po prostu składany tapczan z lat dziewięćdziesiątych. To mebel, który w małym mieszkaniu może uratować ci tyłek, dosłownie i w przenośni. Pamiętam, jak w mojej kawalerce o powierzchni dwudziestu ośmiu metrów kwadratowych musiałam pomieścić strefę dzienną i sypialnianą. Wtedy pierwszy raz poważnie pomyślałam o wersalce, ale nie takiej byle jakiej. Chodziło o to, żeby nie budzić się z bólem kręgosłupa po nocy spędzonej na cienkiej gąbce.
Kolejna rzecz, która często umyka uwadze przy zakupie sofy rozkładanej, to mechanizm rozkładania. Najlepszym wyborem na co dzień jest mechanizm DL. Działa prosto i szybko - siedzisko wysuwa się do przodu, a oparcie opada na jego miejsce. Nie trzeba przesuwać całej kanapy od ściany, co ma ogromne znaczenie, gdy salon jest wąski. Inne rozwiązania, jak delfin czy amerykanka, bywają cięższe i wymagają więcej siły. Jeśli planujecie rozkładać sofę codziennie, a nie tylko od święta, mechanizm DL oszczędzi wam frustracji i porannego prostowania pleców.
Pamiętam, jak znajomi pytali, czy to na pewno wygodne na co dzień. Kanapa z funkcją spania często kojarzy się z czymś twardym i nieprzyjemnym do siedzenia. W moim przypadku sprawdził się model, gdzie siedzisko ma sprężyny bonellowe. Siedzi się na nim stabilnie, nie ma efektu wpadania w dziurę. Głębokość 58 cm jest w sam raz do podkurczenia nóg, a podłokietniki są na tyle szerokie, żeby postawić kubek z herbatą. Wieczorem, gdy rozkładam ją do spania, nie czuję, że śpię na meblu z Ikei.
Mam za sobą dziesięć lat urządzania mieszkań, w tym kilka własnych przeprowadzek i dziesiątki realizacji dla klientów, którzy dzwonili do mnie zrozpaczeni, bo w salonie musieli zmieścić i strefę dzienną, i nocleg dla gości. I wiecie co? Najczęściej ratunkiem okazywała się sofa rozkładana. Ale uwaga – nie taka z cienkim siedziskiem, które po rozłożeniu przypomina leżenie na desce, tylko porządna konstrukcja z prawdziwym stelażem listwowym. To właśnie on robi różnicę między spaniem na materacu a spaniem na czymś, co wygląda jak materac. Wybierając sofę rozkładaną, zawsze patrzę najpierw na to, co kryje się pod tapicerką.
Znasz to uczucie, gdy o drugiej w nocy kładziesz gościa na dmuchanym materacu, a on rano wstaje z bólem pleców i obiecuje, że następnym razem przywiezie własne posłanie? Ja też to przerabiałam. Dlatego kiedy zaczęłam szukać mebla do swojego dwupokojowego mieszkania, wiedziałam, że sofa rozkładana to nie tylko opcja, ale konieczność. Nie chodziło mi jednak o byle co. Chciałam, żeby dziennie pełniła funkcję wygodnej kanapy do oglądania seriali, a w nocy nie przypominała tortury. Przerobiłam kilka modeli, zanim znalazłam ten, który faktycznie działa w małym metrażu.
Teraz kluczowa sprawa, czyli mechanizm rozkładania. Unikaj tanich rozwiązań, które wymagają siły herosa. Mechanizm DL to jeden z tych, które polecam, bo działa płynnie i nie wymaga zdejmowania poduszek. Wystarczy pociągnąć i siedzisko wysuwa się do przodu, a oparcie opada na płasko. To proste, szybkie i nie niszczy kręgosłupa przy codziennym składaniu. Pamiętam, jak u rodziców była stara wersalka z mechanizmem, który trzeba było podnosić i przekręcać, a potem wszystko skrzypiało. Dziś nie musisz się z tym męczyć. Wybierając mechanizm DL, zyskujesz łatwość, a to w codziennym użytkowaniu jest na wagę złota.
Oczywiście, nie każda opcja się sprawdzi. Widziałam wersalki z cienkim, 8 cm materacem, które po tygodniu przypominały hamak. Albo modele z mechanizmem wysuwanym, który blokował dostęp do szafki. Dlatego radzę przed zakupem usiąść na rozłożonej wersalce, położyć się, sprawdzić, czy stelaz listwowy nie ugina się pod ciężarem. Lepiej wydać więcej raz, niż co roku wymieniać mebel. Tapicerka welurowa w jasnym kolorze szybko się brudzi, ale ciemny grafit lub granat to bezpieczny wybór.