Problem przechowywania to zmora każdego, kto mieszka na kawalerce. Gdzie wsadzić kołdrę, poduszki i zapasową pościel, gdy każdy centymetr jest na wagę złota? Rozwiązaniem jest lozko z pojemnikiem na posciel, które w tapczanach dwuosobowych występuje w wersji podnoszonego blatu. Mechanizm DL, czyli dźwigniowy, pozwala unieść stelaż jedną ręką, bez zdejmowania materaca. Testowałam to z koleżanką – w ciągu minuty wyciągnęłyśmy komplet pościeli, nie niszcząc przy tym paznokci. Pamiętajcie tylko, żeby przy zakupie sprawdzić, czy pojemnik ma wentylację. Zatkana sklejka bez otworów sprawi, że pościel zacznie wilgotnieć. W moim poprzednim mieszkaniu miałam wersalkę bez tej opcji i musiałam trzymać koc w walizce pod łóżkiem – absurd.
Nie oszukujmy się – małe metraże rządzą się swoimi prawami. Tapczan dwuosobowy w dzień musi służyć jako kanapa, a w nocy jako łóżko. Dlatego tapicerka welurowa to dobry wybór. Welur jest przyjemny w dotyku, ale też wytrzymały – łatwo go odkurzyć, a plamy z wina czy kawy da się wytrzeć wilgotną szmatką. Sama mam welurowy tapczan w kolorze granatowym i po dwóch latach nie ma przetarć. Unikajcie jasnych, szarych tkanin, bo na nich widać każdy okruszek. Lepiej postawić na ciemny beż, butelkową zieleń lub granat. Przy okazji zwróćcie uwagę na nóżki – te z litego drewna, na wysokości 12-15 cm, pozwalają wjechać robotowi sprzątającemu pod spód. To detal, który oszczędza godzinę sprzątania w tygodniu.
Na koniec mała rada praktyczna – jeśli decydujesz się na tapczan dwuosobowy, zmierz nie tylko salon, ale też klatkę schodową i drzwi. Mój model wnosiło dwóch panów w cztery ręce, bo szerokość ramy przekraczała standardowe 80 centymetrów. Lepiej też od razu kupić materac piankowy z wyjmowanym pokrowcem – pranie całego materaca jest niemożliwe, a odpinany pokrowiec można wrzucić do pralki co kilka miesięcy. To drobiazg, który robi różnicę, gdy na tapczanie śpią goście z alergią. I jeszcze jedno – sprawdź, czy stelaz listwowy ma regulację twardości w strefie głowy i nóg. Dwa lata temu dokupiłam sobie dodatkową listwę pod odcinek lędźwiowy i różnica w komforcie była ogromna.
Gdy wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania, miałam dwie rzeczy – wątpliwy entuzjazm i 38 metrów kwadratowych do zagospodarowania. Sypialnia nie wchodziła w grę, bo ściana działowa zabrałaby resztki przestrzeni. Wtedy po raz pierwszy usłyszałam o tapczanie dwuosobowym. Na początku myślałam, że to taka kanapa z funkcją spania, ale szybko odkryłam różnicę. Tapczan dwuosobowy ma płaską powierzchnię do spania bez zagłębień w szwach, co dla kręgosłupa jest zbawienne. Sama przetestowałam kilka modeli i powiem wam jedno – to nie jest mebel na jeden sezon, a inwestycja na lata. Klucz leży w detalach, które decydują o tym, czy rano obudzicie się wypoczęci, czy z bólem pleców.
Ostatnia rzecz – test w realnych warunkach. Kiedy wybrałam swój tapczan dwuosobowy, poprosiłam sprzedawcę o rozłożenie go na sklepowym dywanie. Położyłam się na boku, na plecach i na brzuchu. W modelu z mechanizmem DL sprawdziłam, czy nie ma żadnych progów między siedziskiem a oparciem. To ważne, bo przy spaniu na boku biodro musi mieć miękkie podparcie. W jednym z tańszych modeli wyczułam stalowy pręt pod pianką – od razu odrzuciłam. Później znalazłam w internecie opinie, że ten sam model po roku zaczął skrzypieć. Lepiej zapłacić o 300 zł więcej za sprawdzoną konstrukcję niż później wymieniać mebel po dwóch latach. Wasze plecy wam podziękują.
Goście na noc to kolejny test wytrzymałości. Kiedyś po imprezie u znajomych dostałam do spania starą kanapę z funkcją spania, która po rozłożeniu miała w środku stalową rurę. Obudziłam się z siniakiem na żebrach. Tapczan dwuosobowy z mechanizmem DL i płaskim materacem eliminuje takie niespodzianki. Mechanizm DL działa na zasadzie przesuwnego siedziska – wystarczy pociągnąć za uchwyt, a siedzisko wysuwa się do przodu, a oparcie opada na jego miejsce. Powstaje równa powierzchnia bez żadnych progów. Sprawdziłam to z gościem, który waży 95 kg – spał jak kamień i chwalił wygodę. Ważne, żeby przed zakupem rozłożyć mebel w salonie i posiedzieć na nim w pozycji leżącej. W sklepach często stoją złożone, a różnica po rozłożeniu bywa dramatyczna.
Szukając dalej, trafiłam na modele z elewacją i tapicerka welurowa w kolorze butelkowej zieleni. Welur ma tę zaletę, że jest przyjemny w dotyku, nie mechaci się tak szybko jak len i łatwo go odświeżyć wilgotną szmatką. Wybrałam wersję z miękkim zagłówkiem, który pozwala mi oglądać seriale wieczorem bez podpierania się poduszkami. Przy okazji znalazłam opcję z mechanizmem DL, który działa na zasadzie wysuwu siedziska do przodu i oparcia na dół. Dzięki temu rozkładanie zajmuje trzy sekundy i nie wymaga siłowania się z ramą. Moja znajoma, która ma kanapę z funkcją spania w salonie, narzeka, że jej model po roku zaczął skrzypieć. U mnie mechanizm DL pracuje cicho, bo prowadnice są stalowe i pokryte teflonem.
Nie oszukujmy się – małe metraże rządzą się swoimi prawami. Tapczan dwuosobowy w dzień musi służyć jako kanapa, a w nocy jako łóżko. Dlatego tapicerka welurowa to dobry wybór. Welur jest przyjemny w dotyku, ale też wytrzymały – łatwo go odkurzyć, a plamy z wina czy kawy da się wytrzeć wilgotną szmatką. Sama mam welurowy tapczan w kolorze granatowym i po dwóch latach nie ma przetarć. Unikajcie jasnych, szarych tkanin, bo na nich widać każdy okruszek. Lepiej postawić na ciemny beż, butelkową zieleń lub granat. Przy okazji zwróćcie uwagę na nóżki – te z litego drewna, na wysokości 12-15 cm, pozwalają wjechać robotowi sprzątającemu pod spód. To detal, który oszczędza godzinę sprzątania w tygodniu.
Na koniec mała rada praktyczna – jeśli decydujesz się na tapczan dwuosobowy, zmierz nie tylko salon, ale też klatkę schodową i drzwi. Mój model wnosiło dwóch panów w cztery ręce, bo szerokość ramy przekraczała standardowe 80 centymetrów. Lepiej też od razu kupić materac piankowy z wyjmowanym pokrowcem – pranie całego materaca jest niemożliwe, a odpinany pokrowiec można wrzucić do pralki co kilka miesięcy. To drobiazg, który robi różnicę, gdy na tapczanie śpią goście z alergią. I jeszcze jedno – sprawdź, czy stelaz listwowy ma regulację twardości w strefie głowy i nóg. Dwa lata temu dokupiłam sobie dodatkową listwę pod odcinek lędźwiowy i różnica w komforcie była ogromna.
Gdy wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania, miałam dwie rzeczy – wątpliwy entuzjazm i 38 metrów kwadratowych do zagospodarowania. Sypialnia nie wchodziła w grę, bo ściana działowa zabrałaby resztki przestrzeni. Wtedy po raz pierwszy usłyszałam o tapczanie dwuosobowym. Na początku myślałam, że to taka kanapa z funkcją spania, ale szybko odkryłam różnicę. Tapczan dwuosobowy ma płaską powierzchnię do spania bez zagłębień w szwach, co dla kręgosłupa jest zbawienne. Sama przetestowałam kilka modeli i powiem wam jedno – to nie jest mebel na jeden sezon, a inwestycja na lata. Klucz leży w detalach, które decydują o tym, czy rano obudzicie się wypoczęci, czy z bólem pleców.
Ostatnia rzecz – test w realnych warunkach. Kiedy wybrałam swój tapczan dwuosobowy, poprosiłam sprzedawcę o rozłożenie go na sklepowym dywanie. Położyłam się na boku, na plecach i na brzuchu. W modelu z mechanizmem DL sprawdziłam, czy nie ma żadnych progów między siedziskiem a oparciem. To ważne, bo przy spaniu na boku biodro musi mieć miękkie podparcie. W jednym z tańszych modeli wyczułam stalowy pręt pod pianką – od razu odrzuciłam. Później znalazłam w internecie opinie, że ten sam model po roku zaczął skrzypieć. Lepiej zapłacić o 300 zł więcej za sprawdzoną konstrukcję niż później wymieniać mebel po dwóch latach. Wasze plecy wam podziękują.
Goście na noc to kolejny test wytrzymałości. Kiedyś po imprezie u znajomych dostałam do spania starą kanapę z funkcją spania, która po rozłożeniu miała w środku stalową rurę. Obudziłam się z siniakiem na żebrach. Tapczan dwuosobowy z mechanizmem DL i płaskim materacem eliminuje takie niespodzianki. Mechanizm DL działa na zasadzie przesuwnego siedziska – wystarczy pociągnąć za uchwyt, a siedzisko wysuwa się do przodu, a oparcie opada na jego miejsce. Powstaje równa powierzchnia bez żadnych progów. Sprawdziłam to z gościem, który waży 95 kg – spał jak kamień i chwalił wygodę. Ważne, żeby przed zakupem rozłożyć mebel w salonie i posiedzieć na nim w pozycji leżącej. W sklepach często stoją złożone, a różnica po rozłożeniu bywa dramatyczna.
Szukając dalej, trafiłam na modele z elewacją i tapicerka welurowa w kolorze butelkowej zieleni. Welur ma tę zaletę, że jest przyjemny w dotyku, nie mechaci się tak szybko jak len i łatwo go odświeżyć wilgotną szmatką. Wybrałam wersję z miękkim zagłówkiem, który pozwala mi oglądać seriale wieczorem bez podpierania się poduszkami. Przy okazji znalazłam opcję z mechanizmem DL, który działa na zasadzie wysuwu siedziska do przodu i oparcia na dół. Dzięki temu rozkładanie zajmuje trzy sekundy i nie wymaga siłowania się z ramą. Moja znajoma, która ma kanapę z funkcją spania w salonie, narzeka, że jej model po roku zaczął skrzypieć. U mnie mechanizm DL pracuje cicho, bo prowadnice są stalowe i pokryte teflonem.