Ostatnia kwestia to montaż i dostawa. Wiele firm oferuje rozkładane meble w częściach, co ma ogromne znaczenie w blokach z wąskimi klatkami schodowymi. U mnie akurat kanapa wjechała w częściach i zmontowaliśmy ją w 30 minut. Zawsze pytajcie sprzedawcę o wymiary paczek i możliwość wniesienia na piętro. Nie ma nic gorszego niż sytuacja, gdy mebel jest za duży, żeby wnieść go windą, a klatka schodowa jest za wąska. Wtedy zostaje tylko zwrot i nerwy. Dlatego lepiej dmuchać na zimne i mierzyć wszystko dwa razy.
Pierwsza rzecz, o którą się potknęłam, to rozmiar. W sklepach internetowych wszystko wygląda zgrabnie i kompaktowo, ale w realu sofa z funkcją spania potrafi zdominować cały pokój. Dlatego zawsze radzę mierzyć nie tylko długość i głębokość mebla, ale też przestrzeń potrzebną do rozłożenia. Mechanizm DL, który jest jednym z najpopularniejszych, wymaga odsunięcia kanapy od ściany na około 15-20 centymetrów. Jeśli macie bardzo wąski pokój, lepiej sprawdzi się wersalka z wysuwanym siedziskiem do przodu. Pamiętam, jak u znajomych kupili ogromną kanapę, a po rozłożeniu nie dało się przejść do balkonu.
Wszechstronność: Tapczany jednoosobowe mogą być wykorzystywane w różnych celach. Można na nich wygodnie siedzieć podczas czytania książki, oglądania telewizji lub spotkań ze znajomymi, a w nocy przekształcić je w wygodne łóżko do spania.
Tapicerka welurowa to ryzykowny wybór, ale w praktyce okazała się genialna. Na początku bałam się, że szybko się wytrze albo będzie zbierać kurz. Tymczasem welur o gramaturze czterystu gramów na metr kwadratowy jest odporny na przetarcia, a do tego nie łapie sierści kota. Wystarczy przeciągnąć wilgotną szmatką co dwa tygodnie i wygląda jak nowy. Unikałam tylko jasnych odcieni, bo przy codziennym użytkowaniu kawa i herbata to chleb powszedni. Postawiłam na grafit, który maskuje wszelkie zabrudzenia i pasuje do każdej ściany.
Łatwość w transportowaniu: Tapczany jednoosobowe są zazwyczaj lżejsze i łatwiejsze do przenoszenia niż tradycyjne łóżka. Dzięki temu, gdy zmieniamy miejsce zamieszkania, nie stanowi to problemu.
Zastanawiając się nad zakupem, warto też pomyśleć o wymiarach. Tapczan z pojemnikiem o szerokości 90 cm to dobry wybór do wąskiego pokoju gościnnego, ale dla pary lepszy będzie 140 lub 160 cm. Pamiętajcie, że po rozłożeniu mebel zajmuje więcej miejsca, więc trzeba zostawić przestrzeń na swobodne otwarcie. Moja rada: przed zakupem zmierzcie dokładnie pokój i narysujcie plan ustawienia. Tapczan z pojemnikiem to inwestycja na lata, więc lepiej nie popełnić błędu przy wyborze rozmiaru. Ostatecznie to mebel, który łączy w sobie funkcję sofy, łóżka i schowka – naprawdę warto poświęcić chwilę na przemyślenie wszystkich opcji.
Estetyka to dla mnie sprawa prawie tak samo ważna jak funkcjonalność. Tapicerka welurowa w odcieniu butelkowej zieleni sprawiła, że tapczan stał się centralnym punktem salonu, a nie tylko meblem do spania. Welur jest przyjemny w dotyku, nie mechaci się tak łatwo jak len, a przy tym dobrze znosi codzienne użytkowanie. Zaznaczę tylko, że jeśli masz kota, lepiej wybierz welur z krótkim włosiem – długie nitki łatwo łapią pazury. W moim przypadku sprawdza się też ścieranie plam wilgotną szmatką, co jest ważne, gdy wieczorem wylejesz herbatę oglądając serial.
Kolejny punkt to komfort spania. Tu często popełniany jest błąd. Sprzedawcy przechwalają się, że kanapa jest wygodna do spania, ale po nocy na takim meblu budzisz się z bólem kręgosłupa. Kluczowy jest stelaz listwowy, który zapewnia odpowiednie podparcie, a nie cienka płyta wiórowa przykryta warstwą gąbki. Idealnie, gdy materac piankowy ma przynajmniej 16 cm grubości. U siebie zastosowałam właśnie takie rozwiązanie i teraz, gdy przyjeżdżają rodzice, nie narzekają na plecy. Osobiście polecam też materace z pianki termoelastycznej, bo dopasowują się do ciała i nie robią się twarde po kilku miesiącach.
Kiedyś myślałam, że łóżko z pojemnikiem na pościel to gadżet dla perfekcjonistek. Dziś wiem, że to praktyczne narzędzie do walki z bałaganem w małym mieszkaniu. Moja siostra ma w bloku 35 metrów i też zamówiła takie samo. Ona dodatkowo wykorzystuje przestrzeń pod łóżkiem na buty poza sezonem i zapasowe ręczniki. W jej przypadku tapicerka welurowa okazała się strzałem w dziesiątkę, bo łatwo odkurza się ją z kurzu i nie widać na niej śladów po kocich łapach.