Kiedy zaczęłam szukać mebla do swojego nowego odświeżenie mieszkania bez remontu, zwróciłam uwagę na tapicerkę welurową. Brzmi to może elegancko, ale welur ma praktyczną zaletę - nie mechaci się tak szybko jak len i jest łatwiejszy do czyszczenia niż aksamit. Mój kot próbował ostrzyć pazury na rogu, ale gładka powierzchnia nie dawała mu przyczepności. Tapicerka welurowa w kolorze ciemnego granatu dodała wnętrzu charakteru, a przy codziennym użytkowaniu nie widać na niej smug. szafa do garderoby tego materiał oddycha, więc podczas upałów nie ma problemu z poceniem się na kanapie.
Planując zakup, zmierz dokładnie przestrzeń, w której stanie tapczan. Standardowe wymiary to 90x200 cm na jedną osobę i 140x200 cm dla pary. Pamiętaj o zapasie 10 cm z każdej strony na swobodne ścielenie łóżka. Jeśli masz skośne sufity poddasza, wybierz niższy model bez wysokiego zagłówka – wtedy pojemnik otworzy się bez uderzania w sufit. Ja popełniłam błąd przy pierwszym meblu do kawalerki: kupiłam zbyt wysoki zagłówek i przy podnoszeniu stelaża rysowałam sufit. Na szczęście tapicerka welurowa wytrzymała, ale radzę sprawdzić kąt otwarcia w salonie przed zakupem. Wiele sklepów oferuje przymiarkę w domu za dodatkową opłatą – warto z tego skorzystać, zwłaszcza przy nietypowych wymiarach pomieszczenia.
Wielu znajomych obawiało się, że tapczan z pojemnikiem będzie wyglądał masywnie. Nic bardziej mylnego – nowoczesna tapicerka welurowa nadaje mu lekkości, a nogi z ciemnego metalu optycznie unoszą bryłę. W moim salonie postawiłam model w kolorze butelkowej zieleni z przeszyciami w karo. Welur jest przyjemny w dotyku i nie mechaci się tak szybko jak gruby len. Jeśli masz zwierzęta, wybierz tapicerkę z powłoką hydrofobową – łatwiej usunąć sierść i ewentualne zabrudzenia. Pamiętaj też o poduszkach oparciowych – w tapczanie często są one wbudowane aranżacja wnętrz w bloku stelaż, ale niektóre modele mają odpinane oparcia, które można prać w pralce. To szczególnie ważne, gdy w domu są małe dzieci.
Tapicerka welurowa to był mój świadomy wybór, choć na początku bałam się, że będzie się mechacić. Okazało się, że nowoczesny welur z mikrofibry jest o wiele bardziej wytrzymały niż dawny aksamit. Łatwo się go czyści – przetarłam plamę po winie wilgotną szmatką i zniknęła. Do tego nie łapie sierści kota tak bardzo jak len czy bawełna. Ale uwaga – jeśli masz małe dzieci, lepiej zdecyduj się na tkaninę z powłoką easy clean lub wybierz ciemniejszy odcień. Mój welur w butelkowej zieleni maskuje drobne zabrudzenia, a przy tym dodaje wnętrzu ciepła.
Zaczęłam od mierzenia głębokości siedziska. Większość sof rozkładanych ma siedzisko około 55-60 cm, co jest ok, jeśli siedzisz prosto, ale do spania to za mało. Szukałam takiej, która po rozłożeniu daje przynajmniej 140 cm szerokości i 190 cm długości. Okazało się, że kluczowy jest mechanizm. Trafiłam na model z mechanizmem DL, który wysuwa siedzisko do przodu, a oparcie opada na puste miejsce. To rozwiązanie nie wymaga odsuwania mebla od ściany, co w mojej wnęce było zbawieniem. Przy okazji odkryłam, że wiele tanich wersalek ma cienki stelaż z płyty wiórowej – lepiej od razu szukać takiego z metalowym stelażem listwowym.
Kiedyś myślałam, że wersalka to synonim kompromisu, ale teraz wiem, że przy odpowiednim doborze może być lepsza niż tradycyjna kanapa. W moim przypadku kluczowy okazał się mechanizm DL, który pozwala na rozłożenie oparcia i siedziska w jednym płynnym ruchu. Nie trzeba zdejmować poduszek ani przesuwać mebla, co przy wadze 50 kilogramów byłoby męczące. Zresztą, nawet przy codziennym użytkowaniu, takie rozwiązanie sprawdza się świetnie. Sama często drzemię po południu na rozłożonej wersalce, a wieczorem składam ją z powrotem, by mieć miejsce na stolik kawowy.
Materac piankowy o grubości 16 cm to absolutne minimum, jeśli chcesz spać na tym codziennie przez tydzień. Pamiętam, jak testowałam jedną sofę w sklepie – miała piankę o gęstości 25 kg/m3 i po minucie leżenia czułam deski. Dobra sofa rozkładana powinna mieć piankę wysokoelastyczną, najlepiej z warstwą termoelastyczną na wierzchu. W mojej wybranej wersji zastosowano trzy warstwy: twardą podstawę, miękką strefę komfortu i cienką warstwę chłodzącą. Do tego stelaz listwowy z listew co 5 cm – to robi ogromną różnicę w wentylacji. Bez tego materac piankowy szybko robi się ciepły i wilgotny.